четверг, 4 июля 2013 г.

Մերօրյա վերքեր


Մի գորշ վաղեմի հրեշներ բազմել,
Խմում են արյունն իմ ժողովրդիս,
Կարծես իրենք են արյամբ շունչ տվել,
Անխոս կրակով այրում են հոգիս:
                                                            
Անկոչ հյուր գալով բազմել են գահին,
Տգետ ոգիներ ետից քարշ տված,
Անսանձ կենդանու մորթի հագներին,
Նույն երգն են երգում խրխինջով լցված:

Մի հրաշք լիներ քամին հեղեղվեր,
Վեր հառներ քշեր ծովը կատաղած,
Մի ողջ ժողովուրդ հարություն առներ,
Իրական դառնար երազը խաբված:

                              03.07.2013թ