понедельник, 30 сентября 2013 г.


Երանություն

Շրջիկ օրերս զարմանքին հառել,
Խելագարների հոսքին անկոտրում,
Ցնորքն է մեկտեղ հարություն առել,
Երանության մեջ մի օր չեն մեռնում…

Մի օր կատաղած անբոխն անխնա,
Այս մղձավանջի դագաղն ուսերին,
Կտանի հեռու եզերքը հսկա,
Կփոշիացնի դժոխքի եզրին:

Քեզանից եմ ես տենչում իմ աշխարհ,
Կուլ տուր անխնա մի խաբված սերունդ…