понедельник, 30 сентября 2013 г.


Երանություն

Շրջիկ օրերս զարմանքին հառել,
Խելագարների հոսքին անկոտրում,
Ցնորքն է մեկտեղ հարություն առել,
Երանության մեջ մի օր չեն մեռնում…

Մի օր կատաղած անբոխն անխնա,
Այս մղձավանջի դագաղն ուսերին,
Կտանի հեռու եզերքը հսկա,
Կփոշիացնի դժոխքի եզրին:

Քեզանից եմ ես տենչում իմ աշխարհ,
Կուլ տուր անխնա մի խաբված սերունդ…

среда, 25 сентября 2013 г.

Անհարթ տեսիլք

Անհամ օրերիս միջում անկանթեղ,Կուզեի ապրել խորը երազով,Երկինքը ոռնար երկրին խելահեղ,Ձայնիս տեր դառնար,ցավիս դեմ հայցվոր:

Այս դերն ինձ այդքան լույս չի տա երբեք,Դեռ նորեմ խեղվել խեղածիններում,Շուրջս շնչածին ծառեր կան անբերք,Ծառերի միջում կանաչ չեմ գտնում:

Տեսնես մինչև հող դառնալուց առաջ,Ընթացքս կանաչ կտեսնե՞
մ մի օր:
                  
                                    24.09.2013թ

воскресенье, 15 сентября 2013 г.

 ԱՇԽԱՐՀ
Իբրև հողածին,քո գրկում պահիր ամուր իմ հողում,
Ես էլ մի հոգի,դեռ քո նշխարհքն եմ փառավոր աշխարհ,
Չէ որ մի ամբողջ տիեզերքից էս դու սնունդ առնում,
Իմ մեջ հագեցրու լույսի սերմերը,երկնային աշխարհ:

Փակիր այն խեղված ճանապարհները քո կապանքներով,
Լոկ ամեն հոգու լույսերը վառիր ներածին չափով,
Որ արշալույսի ցողերի միջում շողանք մի երգով,
Ես էլ մի երգ եմ,ձայնիս երանգ տուր,երգածին աշխարհ:

Ես էլ մի պոետ,դասիր հատ առ հատ կյանքի հանգերին,
Խոսքիտ ուժի մեջ պահիր իմ ճամփան քո երակներին,
Մեկ օր շնչել եմ,մեկ օր կտրվեմ անցաորներին,

Շնչով հագեցրու քո ծարավներին,շնչածին աշխարհ:

среда, 11 сентября 2013 г.

ՑԱՎԸ ԻՄ ՀՈԳՈՒՄ
Թող երակներս գինով հեղեղվեն արյան փոխարեն,
Կենդանի ձայնս երկինք սաղմոսեմ,հոգիս գինովցած,
Լռեմ ու թախծեմ,շուրջս փշալար նեղոս է արդեն,
Դալար մի ծառ եմ,անսեր անտառեւմ միշտ կացնահարված:

Անջուր պարտեզում անհամ անպտուղ ծիլեր են բուսնել,
Հավատի լույսի հույսերից մարված էլ չեմ սիրերգում,
Ում ՞ համար եմ ես այսքան երազներ երգերում հյուսել,
Էլ ում նշխարհքս ես մատաղ անեմ,էլ ում ՞ ասեք ում ՞…………

вторник, 10 сентября 2013 г.

                  Անցյալի կարոտ
Ամենքի պես մատնվել ենք ամայության անապատում,
Ինչ կողակից մարդ էս փնտրում,շուրջտ քար է ով բարեկամ,
Մեկն իր բահով հողն է քանդում,մեկն ուրագն է ձգում իրեն,
Մեկտեղ անցյալն է խորտակվում,ուր է հիմա լավ բարեկամ:

        Մի ամբողջ լույս խավարել է մեր շենացած ուղեղներում,
Արեգակն էլ առաջվա պես չի ջերմացնում հոգիներում,
Ինչ սիրով են կուլ գնացել սատանայի կապանքներում,
Ում համար դարձյալ աղոթեմ,ուր է հիմա լավ բարեկամ:

Չեմ զարմանում,թե ինչպես է սերը մեր մեջ արհամարվել,
Չափից շատ ենք ենք մեր օրերում վայելքների հողին տրվել,
Չեմ ուրանում ամեն բերկրանք, որ շատերն են ինձ պարգևել,
Ավաղ,հիմա ում գովքն անեմ,ուր է հիմա լավ բարեկամ:   
                                                                                                        09.09.2013թ