ՑԱՎԸ ԻՄ ՀՈԳՈՒՄ
Թող երակներս գինով հեղեղվեն
արյան փոխարեն,
Կենդանի ձայնս երկինք
սաղմոսեմ,հոգիս գինովցած,
Լռեմ ու թախծեմ,շուրջս
փշալար նեղոս է արդեն,
Դալար մի ծառ եմ,անսեր
անտառեւմ միշտ կացնահարված:
Անջուր պարտեզում անհամ
անպտուղ ծիլեր են բուսնել,
Հավատի լույսի հույսերից
մարված էլ չեմ սիրերգում,
Ում ՞ համար եմ ես այսքան երազներ
երգերում հյուսել,
Էլ ում նշխարհքս ես մատաղ
անեմ,էլ ում
՞ ասեք ում ՞…………
