среда, 11 сентября 2013 г.

ՑԱՎԸ ԻՄ ՀՈԳՈՒՄ
Թող երակներս գինով հեղեղվեն արյան փոխարեն,
Կենդանի ձայնս երկինք սաղմոսեմ,հոգիս գինովցած,
Լռեմ ու թախծեմ,շուրջս փշալար նեղոս է արդեն,
Դալար մի ծառ եմ,անսեր անտառեւմ միշտ կացնահարված:

Անջուր պարտեզում անհամ անպտուղ ծիլեր են բուսնել,
Հավատի լույսի հույսերից մարված էլ չեմ սիրերգում,
Ում ՞ համար եմ ես այսքան երազներ երգերում հյուսել,
Էլ ում նշխարհքս ես մատաղ անեմ,էլ ում ՞ ասեք ում ՞…………