Բեր աչքերիտ թախիծը,իմ աչքերի մեջ խառնեմ,
Որ տխրությանյան գրկի մեջ քեզ միայնակ չտեսնեմ,
Դու որ այդպես անսահման գեղեցիկ սիրել գիտես,
Միշտ սիրվես երգերիս պես,երբեք տխուր չտեսնեմ.
Թող համբույրի մի նշույլ,դաջեմ այտերիտ լուսե,
Հուր աչքերիտ առկայծող մի կայծ էլ հոգուս խառնիր,
Որ աստված էլ երկնքից շանթահարել թե ուզեր...
Երգող զգացմունք հոգեթով մի վարկյանում վեր հառներ

Комментариев нет:
Отправить комментарий