среда, 18 июня 2014 г.

ՑՆՈՐՔ

              Այն լուռ ձայները հարություն առան,
Քարեր դողացին մի մռայլ օրում,
Գուժեցին նրանք սրով առնական,
Կառքն էր անսանձ անխնա գոռում:
Էլ արծիվ չկա,զուր էք դառնանում,
Ձեր կողքին լի են անջուր արմատներ,
Սերմերը վաղուց ծիլեր չեն դառնում,
Խռով էք,նախանձ,աժդահա անտեր:
Թափառող գետը էլ չի վարարում,
Ափից ներս արյան բիծ էր խարանվել,
Այս հին անկենդան քարավաններում,
Ո՞ր անապատն է միշտ ջրահեղվել:
Էլի չեն լռի, ոհմակահայոց
Ոռնոցները հին այս ոգիների,
Դեռ չեն մեռնելու մեղքերը վայոց,

Որ հրաշք օրում Աստված ձեզ ների:

Комментариев нет:

Отправить комментарий