среда, 18 июня 2014 г.

                        Մեռյալ տեսիլք
Գրիս հետ անհաշտ մի ուրվական եմ,
Շրջիկ օրերիս ժամերն են մեռնում,
Ու՞մ համար բերքս բարքով արարեմ,
Երբ հնձան ձեռքիս հունձքն է չորանում:

Իմ համոզմունքին ընդեմ անզոր եմ,
Երնեկ բարքերից մի օր կշտանամ…
Վայ թե մի օր էլ ճամփաս թեք առնեմ,
Իմ նժույգ կառքիս սանձին տեր դառնամ:

Այս լռումին ելք՝ բաց դռներ չկան,
Կապանքների դեմ  խոսքն է թրատվում,
Գիտեմ,թե խոցվեմ,երգերս դեռ կան…

Ավաղ ներսում էլ ծափերն են մեռնում:

Комментариев нет:

Отправить комментарий